yolcu yolunda gerek.

gidiyorduk.

bu konuların oldu bittiye gelmesinden hazetmem.
bunu herkes bilir, çalı çırpı bilir, kuşlar falan bilir,
maviş bilir.
beşinci vites otomatik vites,
mükemmel sabahlar daha ne kadar sürecek.
alışılmaz böyle şeylere ama sonunda alışmışız işte.
allah taksiratımızı affetsin,
okulun önünde can'ın babası insin.
yetmiş yedi yalova senin kentin.

gidiyorduk.

gidiyorduk.

serin.

serin bir sabah 

henüz güneş doğmamış

tekdüze yağmur 

ve kus sesleri

hissedebilmek varken, 

uyumak mühim değil.

hissedebilmek varken.

bir şeylere bağlanmadan,
mutlu olmalı.

bilindik değil her şey 

yansımanı bi kere 

gördüysen eğer
yaşadıklarım benim

hissedebilmek varken, 

uyumak mühim değil.

hissedebilmek varken.

bir şeylere bağlanmadan,
mutlu olmalı.

etten makina.

kelimenin tam anlamı vardır,
kelimenin yarım anlamı vardır,
kelimenin çeyrek anlamı vardır.

kelimenin anlamı vardır.

sırtını soğuğa verme.
bilen vardır.
bilmeyen vardır.

yeni sayfalar vardır,
az kullanılmış sayfalar vardır,
eski sayfalar vardır.
sayfalar vardır.

sırtını soğuğa verme.
bilen vardır.
bilmeyen vardır.

etten makina bozuldu mu
tamiri mümkünsüzdür.

tanıştığın en insanlar vardır,
karşılaştığın en insanlar vardır,
bıraktığın en insanlar vardır.

en insanlar vardır.

sırtını soğuğa verme.
bilen vardır.
bilmeyen vardır.

kelimenin tam anlamı vardır,
kelimenin yarım anlamı vardır,
kelimenin çeyrek anlamı vardır.

kelimenin anlamı vardır.

sırtını soğuğa verme.
bilen vardır.
bilmeyen vardır.

etten makina bozuldu mu
tamiri mümkünsüzdür.

bile bile.

bazen hiç gece çökmesin istiyorum
gerçi pek bi önemi yok
yapıştıysa bir kere
gitmiyor işte
bulacakların bulduklarından
az olmasın yeter

bulacakların bulduklarından
az olmasın yeter

en kötüsü yüksek korkusu
hele korktugun başına geldiyse
kendine söylediğin yalan, ileri bakmak
düşeceğin yeri bile bile

bulacakların bulduklarından
az olmasın yeter

uykusuz.

nedir bu uykularımı kaçıran

sürükleniyorum birşeylere 

tanımsız ama sıkıntıdan farklı 

hatırlamak gibi

dehlizlerin içinde 

gözlerimi daha sıkı yumuyorum 

görmediğimi düşündüğüm herşey 

şimdi bana "uykunun sırası değil" diyor

göz kapaklarımdalar 

sanki benimle oynuyorlar 

hani tek işi büyümek olan 

henüz saf çocuklar gibi

olur da uyursam eğer 

bozuluyor, küsüyorlar 

yine de arayı fazla açmazlar 

yalnızlık ne zaman sadece 

birimizin zoru oldu ki zaten?